“BoTu krijgt het warm!” (BoTu gets it warm)
With this headline as a motto, we rolled out a campaign to find inhabitants of the Rotterdam workers district Bospolder-Tussendijken (BoTu), who where in the situation of (voluntary) warmth scarcity and who committed their knowledge and handiness to create something unique:
a need-based, locally produced, circular (and beautiful) infrared warmth panel
Upfront's eerste additiefvrije supermarkt, ontworpen en gebouwd door bureau Sample. De winkel bevindt zich in het voormalige technische dienstgebouw van de Van Nellefabriek, UNESCO-werelderfgoed. Geen winkel waar je zo snel mogelijk doorheen wilt, maar een energieke omgeving die het bezoeken waard is.
Het historische Veerhuis aan de Schiehaven doet tegenwoordig dienst als schrijvershuis. Het gevierde architectenduo Ard de Vries en Donna van Milligen Bielke kreeg de schone taak het pand nauwkeurig te herstellen en nieuw leven in te blazen.
Rotterdam slaat kraters in zijn stad, gebouwen worden neergehaald, zelfs midden in zijn hart. De belangrijkste reden is om er iets nieuws voor terug te zetten, vaak een enorm woongebouw als antwoord op de woningbouwcrisis. Maar nieuw is lang niet altijd beter. Als een ode aan hun - soms relatief korte - leven toog hoofdredacteur Merel Pit samen met fotograaf Frank Hanswijk langs vijf van die gebouwen.
Voor Europan 17, had ik eind 2022 en begin 2023 zes locaties bezocht om te fotograferen. De bedoeling was om een beeldverslag van de huidige stand van zaken te laten zien, op architecturaal en stedenbouwkundig gebied, en er moesten ook luchtopnamen worden gemaakt.
Tijdens Rotterdam Architecture Month. stond in de tuin van Huis Sonneveld een maand lang de tijdtoren.
Met de toren wil architect Alexandra Sonnemans de tijdlagen van verleden, heden en toekomst gelaagd samenbrengen en ruimtelijk ervaarbaar maken.
Zaterdag werd 'The Old Oak' van Ken Loach getoond op het marconi dorpsplein. Een schrijnende film over een Noord-Engels mijnstadje, met bewoners die zo arm zijn dat het water ze aan de lippen staat. Hier worden in een van de armste buurten Syrische vluchtelingen gehuisvest. Herkenbaar in de context van Oud-Mathenesse en het schip met statushouders, dat overigen vrij goed gaat in Rotterdam West.
Afgelopen donderdag met Philibert, hoofdcurator van Atelier Herenplaats en de kunstenaars: Laan, Roland en Marco, op een inspiratietour geweest, met mijn bussie kris kras door Rotterdam. Ze hebben verschillende gebouwen gefotografeerd en nagetekend en kregen daarbij veel bekijks. Laan en Marco schilderen vaak Rotterdamse taferelen: gebouwen, boten, woningen. Roland maakt foto's van verschillende onderwerpen. Het is insprirerend om te zien de rust en aandacht die ze alledrie hebben voor hun onderwerp. We gaan dit vaker doen.
Geïnspireerd op de 'earthships' uit Noord-Amerika zijn er in Nederland meerdere aardehuizen te vinden, vaak ontwikkeld door een individuele eigenaar. In Olst staat een hele woonwijk gebouwd met afval en lokale materialen. Waarom is er nog geen versie 2.0?
In het Grondstoffenstation komen alle reststromen van de Afrikaandermarkt samen en worden daar zo goed mogelijk gescheiden. Dit maakt hergebruik en recycling mogelijk. Aan de buitenkant is het vooral een plek voor de buurt: schooltuintjes op het dak, wateropvang voor de naastgelegen Tuin van de Wijk, een tribune gericht op de Cruyff court en een balie waar voedselbanken en particulieren eetbare restanten gratis kunnen ophalen.
Om de enorme schaarste op de woningmarkt te lijf te gaan wil de gemeente de komende jaren meer commerciële huurwoningen laten verrijzen. Vooral in de Oostflank, tussen Alexander en Zuidplein, moet veel gebouwd worden. Vers Beton sprak met de ontwikkelaar die de gemeente aan de hand neemt op een centrale locatie in de Oostflank.
De bewoners die sinds 1980 hun atelier- en woonruimte hebben op het Quarantaineterrein bij Heijplaat maken zich grote zorgen over de plannen van ontwikkelaar BOEi. Ze vrezen dat niet alleen hun plek verdwijnt, maar ook het unieke historische en culturele karakter verloren gaat.
De bewoners van de Almondestraat die er generaties lang woonden, moesten vertrekken. De panden werden gesloopt – alleen bleven ze staan. Pension Almonde, een sociale plek voor stadnomaden, moest daarna vertrekken. De panden werden gesloopt – alleen bleven ze staan.
